Odszedł na Wieczną Wartę

Odszedł na Wieczną Wartę

31 Marca 2020 roku zgierskie i łódzkie harcerstwo poniosło niepowetowaną stratę. Zmarł zasłużony harcerz hm. Bronisław Kubiak.

Urodził się on w 1926 roku. Do harcerstwa wstąpił w roku 1937, czyli w wieku 11 lat. Była to 6 Zgierska Drużyna Harcerzy im. Leopolda Lisa-Kuli. W drużynie był podzastępowym. Całe swoje młode i dorosłe życie poświecił harcerstwu.                        

Na początku wojny pomagał rannym żołnierzom w szpitalu polowym (utworzonym w Zgierzu w starej szkole żydowskiej) – przynosił tam posiłki, ubrania, bandaże. Aby uniknąć wysiedlenia do Generalnego Gubernatorstwa, podjął pracę w niemieckiej fabryce drutu przy ul. Dąbrowskiego 33.

„Brzask”

Bronisław Kubiak wraz z swoim przyjacielem Zenonem Przepiórskim postanowili stworzyć TOH (Tajną Organizację Harcerską). 20 marca 1943 roku, w rocznicę rozstrzelania Polaków przez Gestapo, odbyła się pierwsza zbiórka Organizacji. Program Organizacji zakładał: 1. Krzewienie patriotyzmu 2. Sabotaż 3. Przysposobienie wojskowe 4. Propagandę 5. Samokształcenie 6. Kontakty zewnętrzne.

Dnia 23 kwietnia 1943 roku (dzień Zmartwychwstania Pańskiego) wszyscy członkowie organizacji złożyli uroczystą przysięgę. Od tego momentu „Brzask” zaczął działać. Sabotaż „Brzasku” przybierał różne formy. Jedną z nich było wyłączanie prądu dla pewnego obszaru, w którym znajdowała się większa część fabryk, innym sposobem na spowolnienie pracy dla Niemców było niszczenie surowców, półproduktów i elementów maszyn, na których były wykonywane poszczególne etapy obróbki tworzywa. W drugiej połowie 1943 roku „Brzask” wstąpił do Szarych Szeregów. 18 stycznia 1945 roku „Brzask” zakończył swoją działalność.

Po wojnie przez wiele lat działał w Hufcu ZHP w Zgierzu. W 1945 roku brał udział w kursie drużynowych
w Grotnikach. Pod koniec tego roku Bronisław Kubiak reaktywował Hufiec Zgierz. Powstały 4 drużyny, w jednej z nich objął funkcję drużynowego. By pozyskać środki potrzebne drużynie stworzył ze swoimi harcerzami teatrzyk kukiełkowy, cieszący się dużą popularnością wśród mieszkańców. W kwietniu 1946 roku brał udział w Zlocie ZMP „Trzymamy straż nad Odrą” w Szczecinie. W tym samym roku był komendantem kursu drużynowych w Przygłowiu k/Sulejowa. W lipcu 1949 roku był komendantem prawie 4 tygodniowego obozu letniego w Sarbinowie k/Chociwela w woj. szczecińskim, w którym uczestniczyło 195 chłopców oraz 13 osób kadry.

Ponieważ był apolityczny, w roku 1950 zrezygnował z harcerstwa – Organizacji Harcerskiej ZMP i powrócił do niego 6 lat później jako delegat Hufca na tzw. Zjazd Łódzki ZHP, odbywający się w grudniu 1956 roku. Na Zjeździe tym nastąpiła odnowa harcerstwa – powrócono do nazwy ZHP.

Po odnowie harcerstwa utworzył przy Szkole Powszechnej nr 1 w Zgierzu drużynę harcerską. W lipcu 1957 roku prowadził kurs zastępowych. W tym samym roku utworzył pierwszą w Zgierzu drużynę koedukacyjną. Ponadto prowadził szczep harcerski oraz był członkiem komendy hufca. Przez członków prowadzonej przez siebie drużyny i nie tylko uważany był jako przyjaciel młodzieży i tzw. dusza człowiek.

Harcerską służbę w Hufcu Zgierz zakończył we wrześniu 1959 roku, ponieważ za namową swej późniejszej żony Krystyny przeprowadził się do Łodzi, gdzie dalszą służbę harcerską prowadził w Hufcu Łódź Polesie. Został przyjęty w skład komendy hufca Polesie i niebawem mianowano Go jego komendantem.

Za swą pracę instruktorska był odznaczany. 5 lipca 1983 roku otrzymał Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP”, natomiast  za działalność na rzecz Hufca Zgierz w roku 1990 odznaczono Go Złotą Odznaką Zasłużony dla Hufca Zgierz.

W okresie późniejszym założył w Komendzie Chorągwi Łódzkiej ZHP Chorągwianą Komisję Historyczną. Działając w Komisji opracował wiele interesujących materiałów o harcerstwie łódzkim oraz materiałów programowych.

Z głębokim żalem żegnamy i wspominamy wspaniałego wychowawcę wielu pokoleń.